چه امیدى از این بیشتر كه انسان بداند، هر گاه پاى او بلغزد و یا هوى و هوس بر او چیره شود (بدون اینكه اصرار بر گناه داشته باشد، پایش به گناه كشیده شود)، هنگامى كه وقت نماز فرا رسید، وضو گرفت و در پیشگاه معبود به راز و نیاز برخاست، احساس شرمسارى كه از لوازم توجه به خدا است، نسبت به اعمال گذشته به او دست داد گناه او بخشوده مى‏شود و ظلمت و تاریكیش از قلب او بر مى‏خیزد.

«عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (ع) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) لَوْ كَانَ عَلَى بَابِ دَارِ أَحَدِكُمْ نَهَرٌ فَاغْتَسَلَ فِی كُلِّ یَوْمٍ مِنْهُ خَمْسَ مَرَّاتٍ أَ كَانَ یَبْقَى فِی جَسَدِهِ مِنَ الدَّرَنِ شَیْ‏ءٌ قُلْنَا لَا قَالَ فَإِنَّ مَثَلَ الصَّلَاةِ كَمَثَلِ النَّهَرِ الْجَارِی كُلَّمَا صَلَّى صَلَاةً كَفَّرَتْ مَا بَیْنَهُمَا مِنَ الذُّنُوبِ»، امام باقر علیه‌السلام فرمود: پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم از یاران خود سؤال كرد: «اگر بر در خانه یكى از شما نهرى از آب صاف و پاكیزه باشد و در هر روز پنج بار خود را در آن شستشو دهد، آیا چیزى از آلودگى و كثافت در بدن او مى‏ماند؟».

در پاسخ عرض كردند: «نه»، فرمود: «نماز درست همانند این آب جارى است، هر زمان كه انسان نمازى مى‏خواند، گناهانى كه در میان دو نماز انجام شده است، از میان مى‏رود».

«عَنِ النَّبِیِّ(ص) قَالَ: مَثَلُ الصَّلَاةِ وَ أَعْمَالِ بَنِی آدَمَ كَرَجُلٍ أَتَى مَرَاغَةً فَأَثَارَ عَلَیْهِ مِنْهَا حَتَّى امْتَلَأَ تُرَاباً وَ دَنَساً ثُمَّ عَمَدَ إِلَى غَدِیرِ مَاءٍ طَیِّبٍ فَاغْتَسَلَ بِهِ فَیَذْهَبُ عَنْهُ التُّرَابُ وَ الدَّنَسُ كَذَلِكَ الصَّلَوَاتُ الْخَمْسُ تَغْسِلُ عَنِ الْعَبْدِ الذُّنُوبَ إِذَا صَلَّى لِلَّهِ مِنْ قَلْبِهِ»؛ «مثل نماز و كارهای انسان مانند مردی است كه لباس و بدن او خاك آلود و كثیف می‌شود، سپس خود را با آب پاكیزه شستشو می‌دهد و تمام آلودگی‌ها از او رخت بر می‌بندد، نمازهای شبانه روز هم قلب انسان را از تمام گناهان پاك می‌كند».

علاقه‌مندان برای ارسال پرسش می‌توانند در هر ساعت از شبانه‌روز از طریق پست الكترونیكی به نشانی porseshnamaz@yahoo.com، ارسال پیامك به شماره 09373784770 و تماس تلفنی با شماره 02517740920 اقدام كنند.